[ Produkty: ... ]

Maciej Drabiński "Historia hiszpańskiego anarchizmu"

 

Rewolucja Społeczna w Hiszpanii nie była ani spontaniczna, ani planowana. Zamiast tego stanowiła owoc wielopokoleniowej działalności ruchu anarchistycznego na Półwyspie Iberyjskim, urzeczywistniając to, co na poziomie świadomości, marzeń oraz ideałów żyło wewnątrz znacznej części hiszpańskiego społeczeństwa. Ów działalność; zdobyte doświadczenie oraz umiejętności; anarchistyczna kultura polityczna, a także sprzyjające okoliczności pozwoliły na to, by inspirowane ideałami anarchistycznymi masy odrzuciły istniejący porządek i poczuły, że ich własny los zależy wyłącznie od nich samych. Dlatego też o przebiegu Rewolucji w początkowym okresie zadecydowała pasja życia, namiętności oraz kreatywność mas. Te z kolei w swym dążeniu do emancypacji spod dyktatu kapitału, państwa i Kościoła, a także urzeczywistnienia – absolutystycznie oraz nierozdzielnie traktowanych – ideałów równości, wolności, solidarności, pomocy wzajemnej i sprawiedliwości, zburzyły niemal wszystkie fundamenty oraz świętości istniejącego ładu – społeczne hierarchie, tradycyjne podziały ról społecznych, władzę polityczną, religię i własność prywatną. Zniknąć miała cała zgnilizna „starego” świata, którą zastąpić miały namiętność, rozkosz, wolność oraz sprawiedliwość „nowego”. W następstwie całe życie społeczne, ekonomiczne oraz polityczne zostało zreorganizowane i oparte na nowych, wolnościowych oraz egalitarnych pryncypiach. Chłopi i robotnicy samodzielnie rozpoczęli proces uspołecznienia ziemi oraz zakładów przemysłowych, zastępując prywatną własność środków produkcji, społeczną, urzeczywistniając równocześnie idee samorządności pracowniczej. Gospodarka nastawiona została na zaspokojenie materialnych oraz niematerialnych potrzeb społecznych. Organy władzy centralnej zostały zdemontowane, a w ich miejsce wykształcił się zdecentralizowany oraz federalistyczny model oparty na koncepcji samorządności. Powstawać zaczął nowy świat, nowe społeczeństwo, oparte na innych wartościach, celach oraz systemie etycznym.

 

Rozważania podejmowane w książce dotyczą sensu, uwarunkowań, przebiegu, osiągnięć oraz znaczenia Rewolucji Społecznej w Hiszpanii, zarówno dla ówczesnych, jak współczesnych pokoleń. Jednakowoż nie można byłoby dokonać analizy Rewolucji bez wcześniejszej analizy hiszpańskiego ruchu anarchistycznego, którego uosobienie stanowiło CNT, stanowiącego jednocześnie największy i najważniejszy ośrodek rewolucyjny, lecz równocześnie – wskutek ambiwalentnej postawy liderów organizacji w dobie Wojny Domowej – jednej z najważniejszych barier dla Rewolucji. Stąd też publikacja ta podzielona została na dwie części – część pierwszą, która rozświetla losy, działania, cele, strukturę, frakcyjność oraz polaryzację wewnątrz Konfederacji. Druga część poświęcona została Rewolucji Społecznej, pragnąc nadać jej należyty splendor, tym bardziej iż wydarzenia z tego okresu są bezprecedensowe, a ich znaczenia jest kardynalne dla losów współczesnego świata, wskazując i uwiarygadniając alternatywę wobec istniejącego ładu społeczno-ekonomicznego, dostarczając zarazem cennych wskazówek dotyczących pułapek oraz niebezpieczeństw związanych z procesami rewolucyjnymi.

Wszytkie kategorie